ต่อจากตอนที่แล้ว นอกจากจะไม่มีไวไฟแล้ว กาต้มน้ำร้อนเดือดทันใจ เป็นสิ่งที่ต้องมี, แต่เราไม่เตรียมไว้ (อีกแล้ว) !!!

กลับจากเที่ยวสงกรานต์ ต้องดิ่งไปติดตั้งไวไฟ และซื้อกระติกน้ำร้อนเข้าไป พร้อมมะม่วงจากราชบุรีอีก 1 ตะกร้าใหญ่
ไว้รอรับ guest กะให้ประทับใจกันสุดลิ่ม

จังหวะ Guest มาเช็คอินพอดี Guest เมีย บินมาจากฟิลิปินส์ (เป็นสาวปินส์) มาถึงเมืองไทยก่อน
ส่วน Guest ผ. คนที่จองกับเรามาจาก usa จะมาถึงไทยพรุ่งนี้แล้วจะมาเจอกันที่คอนโดเรา

เกสเมียบอกว่า “กระเป๋าเสื้อผ้าเธอหายที่สนามบิน” O_o!!
เราต้องดิ่งเรากลับบ้าน เอาซื้อผ้า ตัวเองไปให้เธอยืม

หลังจากนั้นอีก 1 วัน เกส ผ. ก็ส่ง ข้อความมาบอกว่า
“มีดที่มีในห้องมันเล็กไป มันปอกมะม่วงไม่ได้ เอาอันใหญ่ไปให้หน่อย”

อ้าว! ของฝากกลายเป็นทุกข์ของตรู ต้องขับรถเอามีดอันใหม่ไปให้อีก

นับว่าเป็น guest ผ.ม. ที่ไม่เรียกร้องอะไรมากไปกว่ามีด และไวไฟ
พวกเขา check out จากไปด้วยดี วันสุดท้ายก่อนจาก เราเอาของที่ระทึกแบบไทยๆ (เชยๆ) ไปไหว้ปะหลกปะหลกขอรีวิว

แต่เขาก็ check out จากไปพร้อมติดชุดกุญแจ ที่มี key card ราคา 500 บ. ด้วย เวร!!!

เราก็เลย e-mail ไปขอคืน
คุณลูกค้าผู้น่ารักก็บอกจะคืน ผ่านไป1 อาทิตย์ ก็ไร้วี่แวว
ที่สุดเลยบอกโอนเงินมาเถอะ เกสคนใหม่กำลังจะมา เลยได้ตังค์ค่าทำชุดกุญแจใหม่คืนมา ถือว่าหมอนี่ยังมีคุณธรรมพอสมควร
ระหว่างนั้นเราก็ได้ guest ใหม่แหละ อเมริกันอีก ครานี้จองมา 9 เดือนเลย แหมฟลุ๊ค !!!

ระหว่ารอเกสใหม่ บิลค่าไฟก็มา เกือบ 7,000 บ.!!!
เฮ้ย นี่มันเปิดแอร์ไม่เคยปิดเลย 24 ชม. 30 วันในเดือนเมษา แม่เจ้า!

ยังไม่รวมค่าไวไฟ ค่าน้ำ ค่าซักผ้าปูที่นอนผ้าห่มผ้าขนหนู ค่าสบู่ยาสระผม
พระเจ้า รู้แล้วทำไมมันเช่าเราแม้ต้องรอไวไฟ
มันเช่าคอนโดริมแม่น้ำ 5ดาว ราคาหอพักปากเกร็ดดีๆนี่เอง – -!!

[[ Tips# อย่าคาดหวังว่าเกสจะบริโภคน้ำไฟ แบบประหยัด อย่าหวังว่าพวกเขาจะทนุถนอมสิ่งต่างๆในบ้านคุณ ทำใจซะเถอะ!!
เราบวกค่าของเหล่านั้นกลับไปในราคาเสนอขาย ถ้าขายไม่ได้ช่างมัน ดีกว่าขายขาดทุน แต่ต้องไม่ลืมว่า ราคาที่ตั้งเสนอขาย มันต้องแข่งขันได้ด้วย ถ้าไม่! แปลว่าต้นทุนคุณสูงเกินไป และต้นทุนที่แพงสุด คือเวลาที่ผ่านไป แต่ไม่มีรายได้ ]]

 

เริ่มต้น airbnb

 

หลังจากจ่ายค่าไฟไป น้ำตาริน ริวิวแรกก็มา
เกส ผ. ชมว่า มีดอันใหญ่ที่เราขับรถดิ่งไปให้ มีสีชมพู น่ารักมาก (ใช่! มีดตรูเป็นมีดเคลือบซิลิโคน ราคาแพง…ขอบใจที่ชม)
และยังบอกว่า อยู่สุขสบาย มีความสุขมาก โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับเงินที่จ่ายนี่คุ้มโคตรๆ จะมาพักอีก
(ฮืม… ราคาสุดคุ้มของมรึง จ่ายด้วยค่าโง่ของตรู)

เกส ผ. E-mail กลับมาหลังจากนั้น 1 เดือนขอกลับมาพักอีก…
ขอโทษนะ!! ทำผิดครั้งแรก ถือเป็นบทเรียน ถ้าผิดซ้ำเขาเรียกโง่…รอบนี้ เลยต้องเซย์โน

บอกว่ามีคนอื่น จะมาอยู่ 9 เดือน
ฝรั่ง ผ. บอกเสียดายมาก ช่วยหาห้องใกล้เคียงกันในคุณภาพและราคาให้หน่อย
ในใจคิด “ขอตรูโง่เป็นคนสุดท้ายเถอะ…แล้วไล่มัน ไปหาเอง แล้วภาวนาว่า อย่าได้มีใครซวยแบบตรูเลย”

 

no way my friend

no way my friend
gif น่ารักๆ จาก http://tante-emma.tumblr.com/post/67760983476

 

[[ Tips# กล้าปฎิเสธ ในเรื่องที่ไม่ใช่!!! Guest ไม่ใช่พ่อ ]]

เมื่อทำใจเรื่องค่าไฟได้ ก็เตรียมห้องรับลูกค้ารายต่อไป ด้วยการเข้าไปทำความสะอาดห้องเอง (ไม่จ้างแม่บ้าน เพราะงวดที่แล้วขาดทุน)
สามีให้ความเห็นต่อเรื่องนี้ว่า เป็นเรื่องซื่อบื้อของเราอย่างถึงที่สุด… ไม่ใช่เพราะรังเกียจงาน
แต่เวลาที่ปกติทำงานอื่น (ผลตอบแทนสูงอยู่แล้ว) ก็ไม่ค่อยจะพอ ยังต้องไปทำความสะอาด แล้วต้องก้มๆเงยๆ
กลับมาก็ปวดเมื่อย (ลองคิดสภาพ ตอนขัดโถส้วม และห้องอาบน้ำ)

ในใจก็รู้แหละ แต่รับเรื่องขาดทุนไม่ได้ เลยขอยอมซื่อบื้อ
เผื่อ guest ต่อไปจะมีกำไรให้ใจชื้น

เกสคนที่สองเด็ดมาก เดี๋ยวมาต่อ
Very soon.

Pin It on Pinterest

Share This